Dirk Sieling

Op zaterdag 2 juni 1945 om 16.00 uur werd in Melissant in de Gereformeerde Kerk aan de Nieuweweg een rouwdienst gehouden door dominee H.de Valk. Dirk Sieling, 24 jaar oud, zoon van P.D.Sieling en A.J.v.d.Sieling-van der Poel, keerde niet terug uit Duitsland. Ook hij was slachtoffer geworden van de Duitse tirannie.
Het gezin Sieling op de boerderij ‘ Geduld en volharding’ in Roxenisse, onder Melissant. Hier werden o.a. in april 1945 met de door de illegaliteit voorgestelde burgemeesters diverse besprekingen gevoerd. Vader Sieling werd aangewezen als commandant strijdend gedeelte van de B.S., naast een districtscommandant. Deze scheiding werd op Flakkee overigens niet gehonoreerd, men achtte de groep daarvoor te klein. De heer Fopma bleef als districtscommandant functioneren. Als op 29 mei 1945 besprekingen plaats vinden van de Flakkeese leiding van het verzet met vertegenwoordigers van de Militaire Commissie en de B.S., kan P.D.Sieling daar niet bij aanwezig zijn in verband met het feit dat de familie die dag bericht krijgt van het overlijden van hun zoon Dick in het kamp Neuengamme.
Ook de zonen traden al snel in ditzelfde voetspoor van hun vader. Cor en Dick namen actief aan het verzet deel in een van de knokploegen in Rotterdam. Bewust en weloverwogen hadden ze voor dit gevaarvolle werk gekozen. Voor de gevaarlijkste klussen deinsden zij niet terug. Meerdere malen werd Dick gearresteerd, meerdere malen ontsnapte hij ook weer. Ook zat hij 9 maanden als gijzelaar gevangen in de plaats van zijn vader in Haaren ( N B). In die tijd volgde hij de HBS. In het gijzelaarskamp ging die studie ‘gewoon’door, geholpen door verschillende medegijzelaars. Een aantal gijzelaars werd in die tijd, tamelijk willekeurig, geselecteerd en daarna gefusilleerd. Dick tekende in zijn Bijbeltje de namen en de data erbij aan. Telkens als hij weer vrij was vervolgde hij het illegale werk. Bij een willekeurige controle werd hij weer gegrepen om zijn leeftijd zonder dat de SD wist wie ze nu te pakken hadden! De laatste keer werd hij afgevoerd naar het concentratiekamp.
Op 24 jarige leeftijd kwam er op 11 maart 1945, zo kort voor de bevrijding!, een einde aan zijn aardse leven in het beruchte kamp Neuengamme, in de buurt bij Hamburg. Zijn lichaam werd gecremeerd in het kampcrematorium. Bijna gelijktijdig met de capitulatie van de Duitsers, kreeg de familie het bericht van zijn overlijden. Vader P.D. Sieling kon daardoor een overleg met de commandant van de B.S., reserve kapitein Fopma en de Inselkommandant, Ahlmann, niet bijwonen.