

7 juni 1902 – 6 maart 1944
Willem Jacob van Aalst werd op 7 juni 1902 geboren in Stellendam, als zoon van Pieter van Aalst en Elizabeth Johanna Tichem. Het gezin verhuisde in zijn jeugd meermaals binnen Goeree-Overflakkee — van Stellendam naar Sommelsdijk (1903) en later naar Melissant (1920) — voordat Willem Jacob zelf in 1923 naar Utrecht vertrok. Hij werd varensgezel, een beroep dat hem van huis wegvoerde en dat hem, voor zover nu valt te reconstrueren, nooit meer terugbracht naar Goeree-Overflakkee.
Van zijn verdere levensloop is weinig teruggevonden. De gemeente Utrecht kon decennia later geen enkel spoor van hem in haar registers vinden; zijn laatst bekende woonplaats was, volgens een naoorlogse publicatie in de Staatscourant, Amsterdam. Hoe en wanneer hij naar Duitsland werd gevoerd, en of dat gedwongen of vrijwillig gebeurde, is nooit vastgesteld — zelfs zijn eigen broer wist daar in 1950, toen de Oorlogsgravenstichting voor het eerst naar hem informeerde, niets concreets over te melden.
Willem Jacob van Aalst overleed op 6 maart 1944 in het concentratiekamp Mauthausen, in Oostenrijk. De precieze omstandigheden van zijn gevangenschap en overlijden zijn niet bekend.
Concentratiekamp Mauthausen, in Oostenrijk, was een van de zwaarste kampen in het Duitse systeem: gevangenen moesten er onder meer dwangarbeid verrichten in de naburige steengroeve, onder een regime van honger, mishandeling en willekeurige executies. Tienduizenden gevangenen, onder wie veel Nederlanders, overleefden het kamp niet. Willem Jacob van Aalst, die in 1923 naar Utrecht was vertrokken en waarvan sindsdien elk spoor ontbrak, overleed op 6 maart 1944 in Mauthausen.