

13 oktober 1908 – 16 mei 1945 (Lüdenscheid)
Pieter Vogelaar werd op 13 oktober 1908 geboren te Sommelsdijk, als zoon van Herman Vogelaar en Maatje van Delft. Op 22 mei 1936 trouwde hij in zijn geboortedorp met Jacoba Doornhein; samen kregen zij meerdere kinderen.
Zoals zovele mannen uit Sommelsdijk werd Vogelaar het slachtoffer van de grote razzia en de daaropvolgende deportatie naar Duitsland. Op 16 mei 1945 — nog geen week na de Duitse capitulatie — overleed hij in Baukloh, een buurtschap van Lüdenscheid.
Zijn lichaam werd niet meteen herkend. Op 19 mei 1945 registreerden Amerikaanse troepen hem als een onbekende Nederlandse soldaat en begroeven hem op 14 juni 1945 op het Amerikaanse militaire ereveld Margraten, naast een eveneens onbekende Russische krijgsgevangene.
Pas na de oorlog werd zijn identiteit vastgesteld. In november 1946 werden zijn resten overgebracht naar Maastricht, en in augustus 1947 — na overleg met zijn weduwe — definitief naar Sommelsdijk gehaald. Ruim twee jaar na zijn dood keerde Pieter Vogelaar zo terug naar het dorp waar hij geboren was.
Vanaf 1942 speelde het Gewestelijk Arbeidsbureau een centrale rol bij het selecteren en oproepen van Nederlandse mannen voor de Arbeitseinsatz: gedwongen tewerkstelling in de Duitse oorlogsindustrie. Wie zich niet meldde, riskeerde zware sancties voor zichzelf of zijn familie. Ook Pieter Vogelaar werd zo naar Duitsland afgevoerd; hij overleed op 16 mei 1945, nog geen week na de Duitse capitulatie, in Baukloh bij Lüdenscheid.