

16 juli 1908 – 16 juli 1943
Pieter Thielman werd op 16 juli 1908 geboren in Sommelsdijk, als zoon van Jacob Leendert Antonie Thielman en Cornelia Nieuwdorp. In 1927 verhuisde het gezin: de ouders naar Den Haag, Pieter zelf naar Boskoop.
Voor de oorlog werkte hij als koffieplanter in Nederlands-Indië. Als dienstplichtig soldaat bij de Artillerie raakte hij na de Japanse bezetting van Nederlands-Indië krijgsgevangen.
Hij werd ingezet bij de aanleg van de beruchte Birma-Siamspoorweg en kwam terecht in een kamp bij Kanchanaburi, Thailand. Op 16 juli 1943 overleed Pieter Thielman aan dysenterie — exact de dag van zijn vijfendertigste verjaardag, bevestigd door drie onafhankelijke bronnen.
Hij werd begraven op het Kanchanaburi War Cemetery, waar hij rust naast zijn vriend P. Hamelink, eveneens een slachtoffer van de Birma-spoorweg. Jarenlang na de oorlog liet Hamelinks weduwe, via de Nederlandse ambassade in Bangkok, met kerst bloemen leggen op beide graven tegelijk.
Tussen 1942 en 1945 dwong het Japanse leger tienduizenden geallieerde krijgsgevangenen en Aziatische dwangarbeiders tot de aanleg van een spoorlijn tussen Birma en Thailand, bedoeld om de Japanse troepen in Birma te bevoorraden zonder de gevaarlijke zeeroute rond Malakka. Door uitputting, ondervoeding en tropische ziekten als dysenterie en cholera kwamen langs de ruim 400 kilometer lange lijn tienduizenden gevangenen om — de spoorweg staat sindsdien bekend als de ‘Dodenspoorweg’. Ook Pieter Thielman, als dienstplichtig soldaat bij de Artillerie krijgsgevangen gemaakt, kwam hierbij om: hij overleed op 16 juli 1943 — op zijn 35e verjaardag — in een kamp bij Kanchanaburi, Thailand, aan dysenterie.