

10 november 1903 – 18 september 1944
Arnoldus Louis Wilhelm van Hemert werd op 10 november 1903 geboren in Sommelsdijk, als zoon van Arend Johannes van Hemert en Neeltje Armstrong. Hij woonde aan de Voornkaai 23 en had een jongere broer, Jacob Leonard, die later in Nederlands-Indië trouwde en na de oorlog eveneens naar Nederland terugkeerde.
Als ongewapend Landstormsoldaat werd Van Hemert ingezet in Nederlands-Indië. Op 18 september 1944 raakte hij vermist op zee, tijdens een gedwongen scheepstransport van Java naar Sumatra — bevestigd door zowel het dossier van de Oorlogsgravenstichting als dat van het Rode Kruis. De plaats, ten zuiden van Benkoelen aan de westkust van Sumatra, en de omstandigheden komen sterk overeen met een van de grootste scheepsrampen van de oorlog in die wateren, al noemt geen van de archiefstukken de naam van het schip.
Omdat zijn lichaam nooit werd geborgen, kreeg Arnoldus van Hemert geen vast graf. Zijn vader overleed in 1951; zijn moeder verhuisde in de jaren vijftig naar De Bilt. Pas in 1962, bijna twintig jaar na zijn verdwijning, deed de Oorlogsgravenstichting opnieuw navraag bij zijn broer in Den Haag.
Tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië werden krijgsgevangenen en dwangarbeiders geregeld per schip tussen de eilanden vervoerd, vaak in overvolle, slecht uitgeruste vrachtschepen. Zonder begeleidende markering als krijgsgevangenentransport liepen deze schepen extra risico om door geallieerde onderzeeboten te worden aangevallen, met soms honderden tot duizenden slachtoffers tegelijk. Arnoldus van Hemert, Landstormsoldaat, raakte op 18 september 1944 vermist tijdens zo’n gedwongen scheepstransport van Java naar Sumatra, ten zuiden van Benkoelen.