31 mei 1924 – vermist
Jacob Wesdorp, geboren op 31 mei 1924 te Oude-Tonge, werd op 10 mei 1943 tewerkgesteld bij de Organisation Todt in Ouddorp. Nog geen twee weken later, op 24 mei 1943, werd hij via Alkmaar en Berlijn weggevoerd naar Estland, waar hij bij de OT werkte, vermoedelijk in de olieschalie-industrie rond Kiviõli. Toen het Rode Leger in oktober 1944 Estland binnenviel, moest hij vluchten; in oktober 1944 bevond hij zich, nu ingelijfd bij de Wehrmacht, in München, vanwaar hij zijn laatste brief naar huis stuurde. Het antwoord van zijn moeder kwam ongeopend terug.
Het meest schokkende, nieuw aan het licht gekomen gegeven is de verklaring van zijn vriend G.H. Gode, die aangaf Jacob enkele dagen vóór de capitulatie nog gesproken te hebben in Hasenpot, nabij Libau — diep in het Koerland-front, waar de laatste Duitse troepen van de hele oorlog pas op 8 mei 1945 de wapens neerlegden. Jacob Wesdorp was dus zeer waarschijnlijk tot bijna het allerlaatste moment van de oorlog in Europa nog in leven. Wat er daarna met hem gebeurde, is nooit bekend geworden: ondanks tientallen jaren van volgehouden onderzoek door zijn moeder en zus bleef hij tot het einde geregistreerd staan als “vermist”.
Jacob Wesdorp, geboren op 31 mei 1924 te Oude-Tonge, werd op 10 mei 1943 tewerkgesteld bij de Organisation Todt in Ouddorp. Nog geen twee weken later, op 24 mei 1943, werd hij via Alkmaar en Berlijn weggevoerd naar Estland, waar hij bij de OT werkte, vermoedelijk in de olieschalie-industrie rond Kiviõli. Toen het Rode Leger in oktober 1944 Estland binnenviel, moest hij vluchten; in oktober 1944 bevond hij zich, nu ingelijfd bij de Wehrmacht, in München, vanwaar hij zijn laatste brief naar huis stuurde. Het antwoord van zijn moeder kwam ongeopend terug.
Het meest schokkende, nieuw aan het licht gekomen gegeven is de verklaring van zijn vriend G.H. Gode, die aangaf Jacob enkele dagen vóór de capitulatie nog gesproken te hebben in Hasenpot, nabij Libau — diep in het Koerland-front, waar de laatste Duitse troepen van de hele oorlog pas op 8 mei 1945 de wapens neerlegden. Jacob Wesdorp was dus zeer waarschijnlijk tot bijna het allerlaatste moment van de oorlog in Europa nog in leven. Wat er daarna met hem gebeurde, is nooit bekend geworden: ondanks tientallen jaren van volgehouden onderzoek door zijn moeder en zus bleef hij tot het einde geregistreerd staan als “vermist”.
Naast de Arbeitseinsatz in Duitsland zelf werden Nederlandse dwangarbeiders van de Organisation Todt ook ingezet ver buiten de landsgrenzen, onder meer in de Baltische staten. Toen het Rode Leger in 1944 oprukte, werden sommigen van hen, net als reguliere Wehrmacht-soldaten, meegezogen in de terugtocht — tot in de Koerland-ketel in Letland, waar Duitse troepen tot de allerlaatste capitulatie van de oorlog, op 8 mei 1945, standhielden. Jacob Wesdorp, sinds 1943 tewerkgesteld in Estland, werd zo meegevoerd tot in Hasenpot bij Libau, waar hij kort voor die capitulatie voor het laatst werd gezien. Wat er daarna met hem gebeurde, is nooit bekend geworden.