

25 januari 1904 – 6 april 1945
Wouter van Dam werd op 25 januari 1904 geboren in Ooltgensplaat. Hij werkte als bootwerker in Rotterdam en was gehuwd met Adriaantje (Adriana Lena) Donkersloot uit Stad aan het Haringvliet; samen hadden zij acht kinderen.
Op 30 december 1944 werd Wouter gearresteerd wegens het bezit van een automatisch pistool. Via kamp Amersfoort (vanaf 7 maart 1945) kwam hij op 15 maart 1945 in concentratiekamp Neuengamme terecht, en vervolgens in het Außenkommando Mühlenberg bij Hannover, gekoppeld aan de Hanomag-fabriek.
Bij de evacuatie van dat kamp op 5 april 1945 werden ongeveer veertig zieke, achtergebleven gevangenen door de SS doodgeschoten. Wouter van Dam overleed op 6 april 1945 — zijn lot is bevestigd door een ooggetuige, H. de Klepper, en door getuigenverklaringen tijdens het proces tegen Lagerführer Walter Quackernack voor het Militair Gerechtshof te Celle.
Concentratiekamp Neuengamme bij Hamburg had tientallen buitenkampen (Außenlager) verspreid over Noord-Duitsland, waar gevangenen onder zware dwang moesten werken voor de Duitse oorlogsindustrie. Bij de naderende bevrijding in het voorjaar van 1945 werden veel van deze buitenkampen overhaast geëvacueerd — zieke en uitgeputte gevangenen die de tocht niet konden volbrengen, werden daarbij door de bewakers vaak op de plaats zelf doodgeschoten. Wouter van Dam, gevangene in het Neuengamme-buitenkamp Mühlenberg bij Hannover, kwam op deze manier om het leven bij de evacuatie van het kamp op 5 of 6 april 1945.