

20 september 1920 – 23 oktober 1943
Leendert Vinke werd op 20 september 1920 geboren in Ooltgensplaat, als zoon van Peter Vinke en Lena Hobbel. Op 22 april 1939 vertrok hij vrijwillig naar Nederlands-Indië, waar hij korporaal (Bereden Brigadier) werd bij het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). In Nederlands-Indië trouwde hij met Rose Peele.
Na de Japanse invasie werd hij krijgsgevangen gemaakt en gedwongen tot dwangarbeid aan de beruchte Birma-spoorweg.
Leendert Vinke overleed daar op 23 oktober 1943, 23 jaar oud. Hij ligt begraven op de Thanbyuzayat War Cemetery in Myanmar, het vroegere Birma (vak D.1, rij N, nr. 16). Als weduwe hertrouwde Rose Peele in 1948 in Batavia; het echtpaar emigreerde later naar de Verenigde Staten.
Tijdens de Japanse bezetting van Zuidoost-Azië dwongen de Japanners tienduizenden krijgsgevangenen en lokale dwangarbeiders tot de aanleg van de spoorlijn tussen Thailand en Birma — de beruchte ‘Birma-spoorweg’ of ‘Dodenspoorlijn’. Honger, ziekte, mishandeling en de moordende werkomstandigheden kostten naar schatting meer dan honderdduizend mensen het leven. Leendert Vinke, korporaal bij het KNIL en door de Japanners krijgsgevangen gemaakt, overleed bij werkzaamheden aan deze spoorlijn op 23 oktober 1943.