Jan Kanters

Jan Kanters, geboren op 8 januari 1920 te Oude-Tonge als zoon van koopman Gerbrand Marinus Kanters en Johanna Maria Hobbel, was gehuwd met Jobje, de jongste dochter van landbouwer Pieter Troost uit Ooltgensplaat; zij hadden geen kinderen.

Op 20 juni 1944 vertrok het gezin-Troost, en met hen Jan en Jobje, in het kader van de evacuatie van Ooltgensplaat naar de gemeente Dubbeldam, waar zij onderdak vonden op de boerderij van landbouwer A. van der Merwe.

Op 29 maart 1945 waren de zestigjarige Pieter Troost, zijn schoonzoon de vijfentwintigjarige Jan Kanters, landbouwer Van der Merwe en Troosts zeventienjarige zoon Leendert op zoek naar brandhout, toen zij op een Duitse patrouille stuitten. De drie mannen werden met ijzerdraad aan elkaar gebonden en moesten ruim anderhalf uur op de grond liggen; daarna werden zij door een nekschot in koelen bloede vermoord, terwijl de zeventienjarige Leendert — vanwege zijn jeugdige leeftijd gespaard — moest toezien. Uit het latere onderzoek van de Oorlogsgravenstichting blijkt dat Jan Kanters politiek volledig betrouwbaar was; hij werd uitsluitend gefusilleerd omdat hij tijdens de bezetting brandhout was gaan halen.

Pas op 18 juli 1945 werden de lichamen gevonden bij het graven van een kabel nabij de Kop van ’t Land, tussen Dubbeldam en Dordrecht. Op 23 juli 1945 werden Jan Kanters en zijn schoonvader Pieter Troost onder grote belangstelling in Ooltgensplaat begraven, na een rouwdienst in de Gereformeerde kerk.