Jan Kornelis Kruik

Jan werd op 12 juni 1919 in Middelharnis geboren. Als dienstplichtig soldaat bij het bataljon onder majoor Ravelli (1-I-34 R.I.) werd hij, samen met zijn eenheid, vanuit de Hoeksche Waard via het Wieldrechtse veer naar het Eiland van Dordrecht gestuurd om de Zwijndrechtse bruggen te heroveren op de Duitsers.

In de nacht van 10 op 11 mei 1940, rond 02.30 uur, werd de voorhoede van het bataljon op de Mijlweg volkomen verrast door het vuur van Duitse parachutisten die zich rond de Weeskinderendijk hadden verschanst. Het bataljon lag nog te rusten op de dijk toen de aanval begon; in het daaropvolgende gevecht rond de Glazenstraat leed de eenheid zware verliezen — een verlies ter grootte van een hele compagnie. Jan raakte gewond en overleed diezelfde dag achter de huizen aan de Glazenstraat.

Zijn laatste levensteken was een ansichtkaart, verstuurd vanuit Numansdorp op de eerste oorlogsdag, met de woorden: “Maakt u zich niet ongerust, het komt wel goed.” Aanvankelijk werd hij als vermist opgegeven; pas later kwam het bericht dat hij was gesneuveld. Zijn lichaam werd eerst herbegraven op de Algemene Begraafplaats aan de Hoflaan in Middelharnis. Pas in 1980 — op uitdrukkelijk verzoek van de familie, die daar bewust mee wachtte tot beide ouders van Jan waren overleden — werd hij overgebracht naar het Militair Ereveld Grebbeberg in Rhenen, de plek waar tijdens de meidagen van 1940 het hevigst is gevochten.

Jan Kornelis Kruik werd slechts 20 jaar oud.