Slachtoffers / Dirksland / Willem Walraven
Geboren
Willem Walraven wordt geboren in Dirksland, zoon van Frans Walraven en Antje van Kassei.
Willem Walraven
7 juni 1887 – 13 februari 1943 (Banjoewangi, Nederlands-Indië)
Willem Walraven werd op 7 juni 1887 in Dirksland geboren, zoon van Frans Walraven en Antje van Kassei. Na een zwervend bestaan in Nederland en Canada keerde hij in 1914 terug naar Dirksland. In augustus 1915 tekende hij een contract als telegrafist bij de verbindingstroepen van het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger en vertrok naar het garnizoen van Tjimahi op West-Java, waar hij zijn vrouw Itih leerde kennen. Na zijn legercontract werd hij vanaf ongeveer 1918 boekhouder in fabrieken op Java, en vanaf 1925 journalist bij De Indische Courant in Soerabaja. Vanaf 1938 werd hij, mede door bemiddeling van E. du Perron, erkend als schrijver; zijn postuum gebundelde brieven (‘Brieven aan familie en vrienden 1919-1941’, 1966) en ‘Eendagsvliegen’ (1971) maakten hem tot een bekende Indisch-Nederlandse letterkundige.
Op 13 juli 1942 haalde een Japanse officier de mannelijke leden van de familie Walraven uit hun huis. Willem werd overgebracht naar Kesilir, een burgerkamp in Oost-Java bij Banjoewangi, waar zijn vrouw hem enkele keren kon bezoeken. Hij werd ziek — naast dysenterie bleek hij ook malaria te hebben — en overleed op 13 februari 1943.
Het burgerkamp Kesilir
Kesilir, bij Banjoewangi in Oost-Java, was een van de burgerinterneringskampen waar het Japanse bezettingsleger vanaf 1942 Nederlandse mannen vasthield die niet als krijgsgevangene golden maar als burger werden beschouwd. In zulke kampen heersten voedseltekorten en slechte hygiënische omstandigheden; tropische ziekten als dysenterie en malaria eisten, vooral naarmate de oorlog vorderde, een zware tol onder de geïnterneerden. Vrouwen en kinderen werden doorgaans in aparte kampen ondergebracht, zodat gezinnen vaak jarenlang van elkaar gescheiden waren.
Archief
