Op Goeree-Overflakkee leefde vanaf de 18e en 19e eeuw een kleine maar hechte Joodse gemeenschap, verspreid over meerdere dorpen op het eiland. Rond 1880 bereikte deze gemeenschap haar grootste omvang, met bijna 150 Joodse inwoners verdeeld over vier kernen. Zij maakten deel uit van het lokale leven als slagers, kooplieden, manufacturiers en actieve leden van verenigingen. De Tweede Wereldoorlog bracht een tragisch einde aan dit eeuwenoude Joodse leven. Van de 63 Joodse inwoners die zich in 1941 moesten laten registreren werden er 57 vermoord. Wat resteert zijn hun verhalen, sporen in het landschap en de herinnering aan een gemeenschap die een belangrijke plaats innam in de geschiedenis van Goeree-Overflakkee.