24 november 1912 – april 1945 (omgeving Adelsheim, Duitsland)
Aart van Sliedregt werd op 24 november 1912 geboren in Middelharnis, als zoon van bouwvakarbeider Balten van Sliedrecht en Arendje Albregts. Al tijdens de oorlog werd hij actief in het verzet bij de Landelijke Organisatie voor hulp aan onderduikers (LO), groep Oostvoorne, waar hij bekendstond onder de bijnaam “Dik”.
Op 20 december 1943 ontkwam Aart ternauwernood aan arrestatie: marechaussee Soeters probeerde hem in Middelharnis neer te schieten. Het voorval werd bekend als de “affaire Aart van Sliedregt” — ook zijn dorpsgenoot Jan van den Hoek werd er later in verband mee gearresteerd en kwam om in Neuengamme.
Op 18 augustus 1944 werd Aart alsnog opgepakt. Tijdens het transport naar Duitsland sprong hij uit de rijdende trein en werd neergeschoten — hij overleefde dit, maar kwam alsnog in Duitse handen terecht. In de kampen gebruikte hij voortaan de schuilnaam Frans Roelofs.
Volgens een brief van zijn zus uit 1948 zat Aart, onder die schuilnaam, in februari 1945 als vermoedelijk enige Nederlander tussen voornamelijk Russische en Poolse gevangenen in het buitenkamp Kochendorf bij Heilbronn. Een naoorlogs onderzoek van het Rode Kruis bevestigde met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hij via de kampen Vught en Sachsenhausen in Kochendorf terechtkwam, en dat hij omkwam tijdens de evacuatietocht vanuit dat kamp, in de omgeving van Adelsheim — volgens de Oorlogsgravenstichting vermoedelijk op 2 april 1945.
Omdat Aart als voortvluchtige na de “affaire” van december 1943 gesignaleerd stond, nam hij in de kampen de identiteit aan van Frans Roelofs. Onder die naam is hij via kamp Vught en Sachsenhausen terechtgekomen in het buitenkamp Kochendorf bij Heilbronn (Bad Friedrichshall), waar gevangenen — overwegend Russisch en Pools — werden ingezet bij ondergrondse bouwprojecten. Pas na de oorlog kon het Rode Kruis, aan de hand van getuigenissen en een brief van zijn zus, deze schuilnaam met een hoge mate van zekerheid aan Aart van Sliedregt verbinden.