

25 oktober 1920 – 10 mei 1945 (Lünen, Duitsland)
Cornelis Johannes Sarelse werd op 25 oktober 1920 geboren in Middelharnis, als zoon van huisschilder Jacob Sarelse en Elisabeth van Dongen. Net als zijn vader werd Cornelis schilder van beroep.
Tijdens de grote razzia van december 1944 werd hij, zoals zovele jonge mannen van Goeree-Overflakkee, opgepakt en naar Duitsland afgevoerd om daar dwangarbeid te verrichten.
Na een zeer smartelijk lijden overleed Cornelis op 10 mei 1945 in een ziekenhuis te Lünen — slechts enkele dagen na de Duitse capitulatie op 8 mei. De bevrijding kwam voor hem te laat.
Volgens zijn vader stierf Cornelis aan difterie, een rechtstreeks gevolg van de ontberingen tijdens zijn dwangarbeid. Hij werd eerst in Duitsland begraven en pas jaren later herbegraven op het kerkhof van Middelharnis.
In november en december 1944 voerden de Duitse autoriteiten op grote schaal razzia’s uit in Nederland, ook op Goeree-Overflakkee. Jonge mannen tussen ongeveer 17 en 40 jaar werden opgepakt en als dwangarbeider ingezet in de Duitse oorlogsindustrie, vaak onder zware en ongezonde omstandigheden. Velen van hen keerden, zoals Cornelis Sarelse, niet meer terug — sommigen overleden zelfs nog kort na de bevrijding aan de gevolgen van ziekte en uitputting.