

7 juli 1911 – 17 november 1944 (concentratiekamp Neuengamme)
Jan van den Hoek werd op 7 juli 1911 geboren in Middelharnis, als zoon van Arie Cornelis van den Hoek en Adriana Cornelia van den Hoek. Hij was van beroep landarbeider en getrouwd met Maria G. Kastelein; samen hadden zij twee kinderen.
Jan werd in Middelharnis gearresteerd in verband met de zaak rond zijn dorpsgenoot Aart van Sliedregt, die op 20 december 1943 aan arrestatie door de marechaussee was ontkomen — de “affaire Aart van Sliedregt”.
Als gevolg van die affaire werd Jan van den Hoek gedeporteerd naar het concentratiekamp Neuengamme bij Hamburg.
Daar kwam hij op 17 november 1944 om het leven, achtergelaten zijn vrouw Maria en hun twee kinderen.
Neuengamme was vanaf 1938 het grootste concentratiekamp in Noordwest-Duitsland, gelegen ten zuidoosten van Hamburg. Aanvankelijk moesten gevangenen er vooral zware dwangarbeid verrichten in een steenfabriek, later groeide het uit tot een netwerk van tientallen buitenkampen. Van de ruim 100.000 mensen die er gevangen zaten, kwam naar schatting de helft om — door uitputting, ondervoeding, ziekten als tyfus en dysenterie, en mishandeling. Onder hen ook enkele honderden Nederlanders, velen van hen actief in het verzet — onder wie Jan van den Hoek uit Middelharnis.