

11 januari 1901 – 23 juni 1942
Markus Johannis de Gast werd op 11 januari 1901 geboren in Sommelsdijk, als zoon van gemeenteontvanger Jacobus Cornelis de Gast en Cornelia Renetta van Dorsser. Op 19 februari 1924 vertrok hij vrijwillig naar Nederlands-Indië om er een functie bij de rechterlijke macht te aanvaarden.
In Indië maakte hij carrière als Indisch rechterlijk ambtenaar bij de Raad van Justitie, met standplaatsen op Java, Borneo en uiteindelijk Sumatra (Medan). Hij trouwde met Elizabeth Arentje Teuntje van Schouwen, geboren in Oude-Tonge, en het echtpaar kreeg vier kinderen.
Bij de Japanse inval in 1942 werd De Gast, als Indisch ambtenaar, gemobiliseerd als sergeant bij de Stadswacht van Medan. Hij raakte in Japanse krijgsgevangenschap en werd overgebracht naar Birma. Op 23 juni 1942 overleed hij als gevolg van dysenterie in het kamp bij Tavoy. Hij werd na de oorlog herbegraven op de Oorlogsbegraafplaats Thanbyuzayat, vak D3, rij E, nummer 13.
Zijn vrouw en kinderen overleefden de oorlog; zij werden zelf geïnterneerd in een kamp bij Aik Pamienke op Sumatra en daar in september 1945 bevrijd.
Na de Japanse verovering van Nederlands-Indië in 1942 raakten tienduizenden Nederlandse en Indische militairen in krijgsgevangenschap. Velen werden ingezet voor dwangarbeid, verspreid over kampen door het hele toenmalige Nederlands-Indië en Zuidoost-Azië; ondervoeding, uitputting en tropische ziekten eisten een zware tol. Markus Johannis de Gast, als sergeant bij de Stadswacht Medan krijgsgevangen gemaakt, overleed op 23 juni 1942 aan dysenterie in een kamp bij Tavoy, Birma.