16 februari 1910 – 23 januari 1945 (Dortmund)
Teunis van Es werd op 16 februari 1910 geboren in Oude-Tonge, als zoon van landbouwknecht Jan van Es en Johanna van Strien. Op 14 december 1943 vestigde hij zich, komend van Zaltbommel, in Sommelsdijk, waar hij als landarbeider werkte en trouwde met Arendje Koote, geboren op 25 februari 1916 in Sommelsdijk. Het echtpaar woonde aan de Westdijk A349.
Tijdens een razzia werd Teunis van Es gedwongen naar Duitsland afgevoerd. Volgens de Duitse burgerlijke stand overleed hij op 23 januari 1945 in Dortmund-Aplerbeck. Een naoorlogse getuigenverklaring van een plaatsgenoot noemt een iets andere datum en oorzaak, maar de officiële, in Duitsland opgemaakte overlijdensakte wordt hier als meest betrouwbaar beschouwd.
Hij werd aanvankelijk begraven op de Hauptfriedhof van Dortmund. Op 25 mei 1955 werd zijn stoffelijk overschot overgebracht naar het Nederlandse ereveld op de Stoffeler Friedhof in Düsseldorf, waar hij sindsdien rust. Een onderzoek van het Bureau Bijzondere Rechtspleging stelde in 1954 vast dat Teunis van Es “in politiek opzicht volkomen betrouwbaar” was.
Zijn weduwe Arendje Koote verhuisde eind 1945 naar Rotterdam en hertrouwde in 1946 met Franciscus H. de Beer.
Op 20 en 21 december 1944 voerden de Duitse autoriteiten op Goeree-Overflakkee een grote razzia uit: duizenden mannen werden van straat en uit hun huizen gehaald en met treinen en schepen afgevoerd naar Duitsland, voor gedwongen arbeid in de oorlogsindustrie. Velen van hen zouden het einde van de oorlog niet meer meemaken. Ook Teunis van Es werd bij zo’n razzia gedwongen naar Duitsland afgevoerd; hij overleed op 23 januari 1945 in Dortmund-Aplerbeck.