

22 januari 1921 – 7 maart 1940 (op zee)
Willem (‘Wim’) K. van Driel werd op 22 januari 1921 geboren in Sommelsdijk, als zoon van A.C. van Driel en T.J. Vermeer. Na de HBS in Middelharnis volgde hij met goed gevolg de Zeevaartschool in Vlissingen.
Begin maart 1940 monsterde de negentienjarige Van Driel voor zijn tweede reis aan boord van het stoomschip “Vecht”, dat op 6 maart in ballast uit Rotterdam vertrok naar Amerika om een lading graan te gaan halen. In de nacht van 6 op 7 maart 1940 werd de “Vecht” om 00.34 uur getorpedeerd door de Duitse onderzeeboot U 14 onder Oberleutnant Wohlfart. De torpedo trof het schip 30 meter achter het midden; binnen twintig minuten zonk de “Vecht” met alle 22 opvarenden.
De “Vecht” was niet het enige slachtoffer: ook de “Rijnstroom” en de “Grutto” werden die dagen, naar pas 26 jaar later bleek, door dezelfde Duitse onderzeeboot-commandanten tot zinken gebracht — in totaal 52 Nederlandse slachtoffers, terwijl Nederland nog strikt neutraal was. Alleen wrakhout en een vlot met het opschrift “Vecht Rotterdam”, aangespoeld bij de Zeeuwse kust, getuigden van de ramp.
Pas in 1966 werd het lot van de drie schepen definitief opgehelderd door historisch onderzoek. Een nader bericht over de laatste momenten van haar zoon heeft de familie Van Driel echter nooit ontvangen: van de “Vecht” is nooit iets teruggevonden.
Al vóór de Duitse inval van mei 1940 eiste de oorlog slachtoffers onder Nederlandse koopvaardijschepen: vanaf de eerste oorlogsdagen in september 1939 torpedeerden Duitse onderzeeërs geallieerde en neutrale koopvaarders zonder waarschuwing, soms zelfs terwijl Nederland nog strikt neutraal was. Sommige bemanningen konden zich nog in reddingssloepen in veiligheid brengen; andere schepen zonken binnen minuten, zonder dat daar nog een kans voor was. Willem (‘Wim’) van Driel verging op 7 maart 1940 met het stoomschip ‘Vecht’, dat binnen twintig minuten na een torpedering door de Duitse onderzeeboot U 14 zonk — van de 22 opvarenden is nooit iemand terugvonden.