

25 november 1866 – 5 januari 1945
Salomon Beket werd op 25 november 1866 geboren in Sommelsdijk, als zoon van Adrianus Beket en Lena. Zijn latere levensloop is slechts fragmentarisch gedocumenteerd: in de oude Sommelsdijkse bevolkingsregisters staat genoteerd dat hij op 31 december 1894, toen hij achtentwintig was, ambtshalve werd afgeschreven als “vertrokken in dienst te Venlo” — vermoedelijk het begin van een traject dat hem naar Nederlands-Indië zou brengen.
Decennia later woonde en werkte Salomon Beket als employé op de theeonderneming “Pasir Madang” bij Poerwakarta op Java. Dat hij daar al een gevestigd bestaan had, blijkt uit het dossier van zijn neef Jan Beket: toen die in 1931 naar Nederlands-Indië vertrok, deed hij dat om bij zijn oom Salomon te zijn, die er al jarenlang op een plantage werkte.
Bij de Japanse bezetting van Nederlands-Indië werd Salomon Beket, toen al in de zeventig, op 1 april 1944 geïnterneerd. Op 5 januari 1945, achtenzeventig jaar oud, overleed hij in het interneringskamp Bangkong in Semarang.
Van familie die naar hem omzag is in de archieven niets teruggevonden: op zijn Oorlogsgravenstichting-kaart staat achter “naaste familie” slechts “onbekend”, en ook een hernieuwde zoektocht in 1962 leverde geen spoor van nabestaanden op. Salomon Beket werd op 22 september 1951 herbegraven op het Nederlands Ereveld Kalibanteng-Bangkong in Semarang, waar hij nog altijd rust.
Na de Japanse verovering van Nederlands-Indië in 1942 werden Europese burgers, onder wie veel Nederlanders die er al jaren woonden en werkten, geïnterneerd in kampen onder zwaar regime — met honger, ziekte en dwangarbeid als gevolg. Veel geïnterneerden overleefden de oorlog niet, soms zelfs in de laatste weken vóór de Japanse capitulatie. Salomon Beket, al in de zeventig, werd op 1 april 1944 geïnterneerd en overleed op 5 januari 1945 in kamp Bangkong, Semarang.