

6 juni 1914 – 9 april 1945
Eeuwit Hameeteman Jaczn. werd op 6 juni 1914 in Ouddorp geboren en werkte, samen met zijn broer Hans, als landarbeider bij landbouwer Voogd te Goeree. Bij de beruchte razzia van 20 en 21 december 1944 werd hij met vele dorpsgenoten gedwongen op transport gesteld naar Duitsland, waar hij in Nordhausen te werk werd gesteld. Van die laatste maanden is een uitzonderlijk document bewaard gebleven: een dagboekje dat Eeuwit dag na dag bijhield, met daarin armoedig voedsel, barre kou, luchtalarm en op 2 februari 1945 de aangrijpende aantekening dat zijn dorpsgenoot Adrianus Breen was gestorven.
In maart 1945 kreeg Eeuwit zelf, verzwakt door honger en ontberingen, een ernstige ontsteking aan zijn been; op 9 april 1945, tien over tien ’s ochtends, overleed hij aan bloedvergiftiging in de schuilkelder van het stadsziekenhuis van Nordhausen, in het nabijgelegen Salza. Op 16 juni 1948 werd hij herbegraven op de Algemene Begraafplaats van Ouddorp — dezelfde dag als Adrianus Breen, over wiens dood hij ruim drie jaar eerder had geschreven. De twee dorpsgenoten liggen er nu naast elkaar.
Bij Nordhausen, in het Duitse Harzgebergte, lieten de Duitsers vanaf 1943 ondergronds, in de tunnels van het voormalige Kohnstein-gipsgebergte, de V2-raket produceren — in het concentratiekamp Mittelbau-Dora en de talloze Arbeitseinsatz-onderkomens in de wijde omgeving. Duizenden dwangarbeiders en gewone, naar Duitsland weggevoerde mannen uit bezette landen werkten en stierven er, door honger, ziekte, mishandeling en geallieerde bombardementen op de regio zelf. Ook Eeuwit Hameeteman Jaczn. werd hiernaartoe weggevoerd; in zijn bewaard gebleven dagboek beschreef hij de dwangarbeid, honger en kou, tot hij op 9 april 1945 in Salza, bij Nordhausen, aan bloedvergiftiging overleed.